بود با خصم دستورش چو زین رو نسبتی حاصل

و گر میرد نیارد هیچ عاقل رای تکفینش

ز بس گندیده و ناپاک و زشت و تیره و مغتم

تو پنداری دهان خصم دستورست تسعینش

به هرکاو مادح صدر جهان فرضست تهجینش

مفر ملک و فر ملک ابوالقاسم که از رفعت

بود اقبال او ویسی که گیهانست رامینش