چو از هندی زداید زنگ ساو آرند از چینش

عطای اوست آن مطبخ که مهر آمد عقاقیرش

سخای اوست آن مصنع که چرخ آمد طواحینش

چو بر ختلی گذارد کام باج آرند از رومش

به زنگ اندر زلازل چون که بر عارض بود زنگش

به چین اندر هزاهز چون که بر ابروفتد چینش

به گاه کینه حدادی که البرزست فطیسش