چو در کین طلعت افروزد دنیایش گوی خرادش

به وقت وقعه قصابی که مریخت سکینش

به نطع رزم هر بیدق که از مکمن برون راند

برد در ملکت بدخواه و بخشد فر فرزینش

چو بر زین قامت افرازد ستایش جوی بر زینش

به صولت پیل کوشنده به دولت نیل جوشنده

نه بل صولت دو چندانش نه بل دولت دو چندینش