یکی در چند شعر ایطا نه ایطایی چنان روشن

دو نقصانست پنهانی که ناچارم ز تبیینش

یکی در چند جا تکرار جایز در قوافیش

نه تکراری که دیوان را رسد نقصان ز تدوینش

که باشد بیمی از غماز و باکی از سخن چینش

نپنداری ندانستم بدانستم نتانستم

شکر تب خیز و دانا ناگزیر از طعم شیرینش