قوافی نیست کژدم تا دو خشت تر نهم برهم

شکر تب خیز و دانا ناگزیر از طعم شیرینش

وگر برخی قوافیش خشن نشگف کز فاقه

پلاسین پو شد آنکو نیست سنجان و پرندینش

پس از روزی دو بتوانم بدین تدبیر تکوینش

قوافی را لغت باید لغت را من نیم واضع

که رانم طبع را کاین لفظ شایسته است بگزیش