که خاطرم ز پریشانیش بود مجموع

کند دو چشم تو با ما به جای ناز نیاز

بلی ز مست نباشد عجب خضوع و خشوع

چه معجز است ندانم به زلف مفتولت

چه شد که فتنه بیدار چشم فتانت

به عهد خسرو آفاق کرده قصد هجوع

زمین و هرکه بر او خادمند و او مخدوم