سخنوران سپس مدحت خدا و رسول

به وقت وقعه رود رود خون ز چشم دروع

بصیرتیست مر او را به چشم سر که بر او

نهفته نیست یکی نکته از اصول و فروع

به نام ناهی او نامه را کنند شروع

به حلم و همت او کوه و کان قرین نکنم

که هیچ عذر نباشد درین خطا مسموع