ازآن به خلق مفیضستی و به خویش منوع

تویی که می کنی از یک نظاره قلع جنود

تویی که می کنی از یک اشاره بیخ قلوع

تویی که دشمن مال خودی ز فرط نوال

تویی سکندر و جود تو هست آب حیات

همه چو خضر ازو بهرهاب و خود ممنوع

به نزد خلق عزیزست زر به نزد تو خوار