همه چو خضر ازو بهرهاب و خود ممنوع

تویی که دشمن مال خودی ز فرط نوال

ازآن به خلق مفیضستی و به خویش منوع

تویی سکندر و جود تو هست آب حیات

به نزد خلق عزیزست زر به نزد تو خوار

چو کذب پیش عدول و خطا به نزد وزوع

ز بهر جود تو زانرو مهان هفت اقلیم