ز بهر جود تو زانرو مهان هفت اقلیم

همه چو خضر ازو بهرهاب و خود ممنوع

به نزد خلق عزیزست زر به نزد تو خوار

چو کذب پیش عدول و خطا به نزد وزوع

به درگه تو گرایند از بلاد شسوع

نه در دیار تو جز بحر و کان کسی مظلوم

نه در زمان تو جز سیم و زر تنی مفجوع