بلی ولوع نیم از غنای طبع ولی

نه در زمان تو جز سیم و زر تنی مفجوع

مرا چو خویش شماری مگر ز غایت لطف

که می نخواهیم از بهرکسب مال ولوع

به حد خویش بود هر سجیتی مطبوع

قناعت است پسندیده نزد اهل هنر

ولی نه چندان کز جان طمع شود مرفوع