که کی نماید از مشرق آفتاب طلوع

نخست آنکه نوازی مرا و نپسندیم

در آب و آتش قلب حریق و عین دموع

به شرط آنکه چو حربا به شب ندارم پاس

و گر به چشم تو خوارم چو سیم و زر مگذار

که خوارتر شوم از کثرت سوال قنوع

مرا اجازه ری ده مگر به همت شاه