که ای پر هنر خسرو ارجمند

برفتند گوینده ایرانیان

برو خواندند آفرین کیان

همی گفت هریک به بانگ بلند

چنان هم که یزدان تو را داد تاج

نشستی به آرام بر تخت عاج

بماناد گیتی به فرزند تو