طعین تیغ مصیقل نشان سهم مفوق

به نزد قبه عالیت هفت گنبد گردون

چو پیش کوه دماوند هفت دانه جوزق

دلی که نیست هواخواه آستان تو بادا

اگر نه مرکز چرخستی ای بنای مشید

چرا به گرد تو می گردد این دوازده جوسق

ز صد یکی ز فزون اندکی نمود نیارد