چو از طراز هیولا جمال هستی مطلق

زهی عظیم بنا بقعه ای که هست ز فرت

بنای شرع مشید اساس عدل محلق

چو بود طاق رواق تو از نقوش معرا

سپهر مرتبه شعبانعلی که باد وجودش

به روزگار موید ز کردگار موفق

نمود عزم که گردد حدود طاق رواقت