خون خصمش ز بسکه خورده سپهر

چون گشایی نظر به استحقاق

از طلوع و غروب بیضا نیست

کش فلق یا شفق کنی اطلاق

کرده است از مراغه سرخ آفاق

روز هیجا که نای رویین را

بود از فرط ناله بیم خناق