باکفش چون عروس بخشش را

بود از فرط ناله بیم خناق

بهر نومیدی خصامش چرخ

گوید الیوم ما لهم من واق

عقد بست آسمان به صدق صداق

بحر و کان را صداق کرد و کنون

کف او می کند ادای صداق