ریختمش ازگلوی شیشه چو در کام قدح

بهر آن را که ز بسیاری خون داشت خناق

واعجب ترکه ز شریانش چو بگرفتم خون

ز امتلا باز درافتاد همان دم به فواق

کرد از آن راح دلم نکهت روح استنشاق

دفع خمیازه وی کردم از آن عطسه روح

که بدی نکهت آن زهر بلا را تریاق