از پی رزق بدین فضل و هنر ناچارم

راست بنشین و بخور باده به آهنگ عراق

گفتم ای مه گله ها دارم از چرخ و زمین

که تفو باد برین نه فلک و هفت طباق

که به بلغار بباید شدنم یا قبچاق

دیرگاهیست که از سفلگی و بیمهری

بدل شهد مصفا دهدم سم زعاق