هر درختی که به دوران تو شاخ آرد و برگ

با سموم سخطش آب نماید احراق

ای که مانند غلامان به ارادت شب و روز

خدمتت را فلک ازکاهکشان بسته نطاق

به ثنای تو سخنگوی شود چون وقواق

خرد ار رزق خورد رای تو هستش رازق

عدم ار خلق شود حکم تو هستش خلاق