مر دومرکب همه صف بسته چو کوه از دوطرف

سم اسبان را زآلایش خون رنج شقاق

کشتگان را همه طبل شکم آماس کند

همچو مستسقی کاو را ورم افتد به صفاق

خون روانشان ز تن آن سان که ز که سیل دفاق

نقش آفات مصور شود اندر ابدان

شکل آجال مجسم شود اندر احداق