یا چون دو غلام حبشی کز پی کشتی

چون کفه میزان ز دو سو بینمت آونگ

بالا زده یی ساق چو زاهد که ز وسواس

دامان ز پس و پیش بگیرد به سر چنگ

سرپاچه بمالند و برند از دو سو آهنگ

از مردمک دیده اگر دوده نساید

نقاش نیارد که زند نقش تو بیرنگ