از بهر ریاضت ز بر بتکده گنگ

مانی به غرابی که بود جفت حواصل

یا بچه زاغی که به شهباز زند چنگ

یا هندوی عریان که نشیند به دو زانو

یا زنگی حیران که نشیند بر مهتاب

یک دست به پیشانی و یک دست به آرنگ

یا طفل سبق خوان که بر پیر معلم