تن خوار و روان زار و اجل یار و امل خصم

وز عدل تو ضرغام بود مسخره زنگ

شاها ملکا دادگرا ملک ستانا

دور از تو به جان هست مرا انده آونگ

جان تفته و دل کفته و قد جفته و سر دنگ

با این همه از دور دهد چهر توام نور

چون مهر که از چرخ به یاقوت دهد رنگ