جانی تو و من جسم که با دوری صوری

کز دیده سر دوری وز دیده سر تنگ

هجر تو ز من هجرت دانش بود از مغز

هم در منی آنگه که به وصلت کنم آهنگ

هست از تو مرا هوش و حواس و هنر و سنگ

دورستی و نزدیک نهانستی و پیدا

زانسان که به تن توش وبه سرهوش وبه دل سنگ