سالی دو سه قاآنی اگر زنده بمانی

بادا به کفت تیغ ز ابروی بتی شنگ

احباب تو پیوسته رهین طرب و عیش

اعدای تو همواره قرین کرب و رنگ

بیغاره بمانی زنی و طعنه به ارژنگ

ورکلک . تو زیغگونه همی نقش نگارد

زوداکه ز خجلت بدرد پرده ارژنگ