نگارخانه چین و بهارخانه گنگ

که ناگهان مهم از پی رسید مویه کنان

دو ذوذوابه اش از طرف گرد ماه آونگ

به سرو کاشمری بسته عاریت گویی

دو یسویتث هم ه ت ا حلقه چون کمند قباد

دو ابرویش همه برگوشه چون کمان پشنگ

چو یال شیر دوگیسو فکنده از بر دوش