فروکشد به شکم چنگهای خود خرچنگ

به فرق او ز شعف رقص می کند افسر

به پای او ز شرف بوسه می زند اورنگ

ز استقامت عدلش شگفت نی کز بیم

اگرنه از پی تعظیم جاه او بودی

چو حوت راست نمودی بر آسمان خرچنگ

کمال فضل و هنر را کلام او برهان