نه یک نهال چو قدر تو رسته در فردوس

زهی ترازوی عمر ترا ابد پاسنگ

کست به وهم نگنجد از آنکه ممکن نیست

که کوه قاف بگنجد به کفه نارنگ

نه یک مثال چو روی تو بوده در ارژنگ

ز سهم تیر تو ارغنده شیر خون گرید

به بعشه که از آن بیشه رسته چوب خدنگ