به یال مرگ نهد خم خام پالاهنگ

ز خون و زهره ی گردان که بر زمین پاشد

گمان بری بهم آمیختند باده و بنگ

ز زخم تیر شود طاس چرخ پالاون

شها ز سهم وزیر تو پیل رخ تابد

بتازی اسب نگیرد سبق پیاده لنگ

بر اسب چوبین گوبی سوار مومین است