رخ ستاره مجدر کنی ز نوک سهام

اگر عدوی تو اکوان بود اگر ارچنگ

چو تیغ برکف بر رخش برشوی گویی

نشسته شیری بر اژدها نهنگ به چنگ

دل زمانه مشبک کنی ز نیش پرنگ

زنقش نعل سم اسب پیل پیکر تو

زمین رزم شود خانه خانه چون شترنگ