مشمر از پی رزمت دو دست تا آرنگ

زنقش نعل سم اسب پیل پیکر تو

زمین رزم شود خانه خانه چون شترنگ

مخمر از می و مشکت دو رخ ز خشم و غبار

شها به آذربایجان تو تاکشیدی رخت

چو دود آذرپیچان شدم ز محنت و رنگ

تو ماه چارده بودی و شانزده ماهست