سپه داد و دختر تو را داد نیز

پراگنده گشته بهر مرز و بوم

دگر آنک قیصر بجای تو کرد

ز هر گونه از تو چه تیمار خورد

همان گنج و با گنج بسیار چیز

همی خواست دار مسیحا بروم

بدان تا شود خرم آباد بوم