بمی ای دزدک عیار از ان ا حیت و رنگ

نقش ار تنگ بدزدی که بود اینم روی

مانی ار زنده شدی از توگرفتی نیرنگ

سرو را جامه کنی در بر کاینست قدم

همه سهلست نه مژگانت بود خنجر میر

چون ربودیش به طراری ای شاهد شنگ

میرمیران و خداوند بزرگان که بود