ابروی تو بر چهره خورشید کشد تیغ

چون عین رقاع از خم طغرای ترسل

زلفین تو زاغیست سیه کز زبر سرو

بگرفته نگون بچه بازی به دو چنگل

گیسوی تو بر گردن ناهید نهد غل

گرد لب میگون خط خضرای تو گویی

از غالیه بر آب بقا خضرکشد پل