گیسوی تو بر گردن ناهید نهد غل

زلفین تو زاغیست سیه کز زبر سرو

بگرفته نگون بچه بازی به دو چنگل

ابروی تو بر چهره خورشید کشد تیغ

گرد لب میگون خط خضرای تو گویی

از غالیه بر آب بقا خضرکشد پل

جز زلف تو بر رخ نشنیدیم که هرگز