جز زلف تو بر رخ نشنیدیم که هرگز

گیسوی تو بر گردن ناهید نهد غل

گرد لب میگون خط خضرای تو گویی

از غالیه بر آب بقا خضرکشد پل

در روم گشاید حبشی دست تطاول

پیچ و خم زلف علی رغم حکیمان

تا چشم گشایی همه دورست و تسلسل