بر درگه قیصر ز نجاشی دو قراول

پیچ و خم زلف علی رغم حکیمان

تا چشم گشایی همه دورست و تسلسل

زلفین تو بر چهر توگویی که ستادست

ای ترک بهارست و دلم سخت فکارست

درمانش چهارست: نی و چنگ و گل و مل

یاد آمدم از حالت مستان به گه رقص