در زلف بر او عود نه از خال قرنفل

تا نی نزنی می نخورم چند تانی

تا می ندهی خوش نزیم چند تامل

ترکا تو هم از چهره خود مجمری افروز

هر عقده که بینی به دل تنگ من امروز

بگشای و بزن بر خم آن طره وکاکل

برخیز و بده باده بنه ناز و تفرعن