می نوش و مخور غصه که با مشعله می

کردیم تعقل به ازین نیست تنقل

ها بوسه بده جان پدر چند تحاشی

هی باده بخور جان پسر چند تعلل

از مشغله دهر توان کرد تغافل

بر سنبل و نسرین بچم امروز که روزی

ترسم که چو من روید نسرینت ز سنبل