آوخ که جوانی به هنر صرف نمودیم

از مشغله دهر توان کرد تغافل

بر سنبل و نسرین بچم امروز که روزی

ترسم که چو من روید نسرینت ز سنبل

تا بو که به پیری کندم بخت تکفل

گفتم به فلک چون زنم اعلام فصاحت

در خاک چو قارون رودم گنج تمول