در عهد تو اضداد به انداد شبیهند

ناخوانده غریبیست که آید به تطفل

زانسان که مراد شعرا مدح ملوک ست

هرچند مقدم به مدیحست تغزل

از بسکه فکندی به میان رسم تماثل

از مشرق و مغرب همه را دست درازست

کز خوان نوال تو نمایند تناول