از طالع مولود تو بخشید تجمل

حیرانم از آن درج عفافی که به نه مه

حمل دو جهان روح همی کرد تحمل

احسنت بر آن اختر عفت که جهان را

آن عصمت عظمی که ز مستوری و دانش

اوصاف جمیلش نکند عقل تعقل

ور فی المثل آید به تخیل صفت او