کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 102

کشیده همه تیغ و پیراسته

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 99

    نشسته بدر بر گلینوش بود

    #
  2. 100

    که گفتی زمین زو پر از جوش بود

    #
  3. 101

    همه لشکرش یک سر آراسته

    #
  4. 102

    کشیده همه تیغ و پیراسته

    انتخاب‌شده
  5. 103

    ابا جوشن و خود بسته میان

    #
  6. 104

    همان تازی اسپان ببر گستوان

    #
  7. 105

    به جنگ اندرون گرز پولاد داشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 102 از «بخش ۱ - چو شیروی بنشست برتخت ناز...» است.