بگدازدش به بوته و بگذاردش بقال

سلطان برای مصلحتی بود اگر ترا

روزی دو ساخت معتکف کنج اعتزال

زر آن زمان عزیزتر آید که ناقدی

فولاد راگداز دهند از برای آنک

شمشیر از آن کنند پی دفع بدسگال

تو تیر شست شاهی از آنت رها نمود