تا سوزد از تو دیوصفت خصم بدفعال

تو تیر شست شاهی از آنت رها نمود

تا خصم را دهد ز نهیب توگوشمال

وافکند چون شهاب ترا از سپهر ملک

پیراست شاخ و برگ ترا چون نهال از آنک

ریزد چو شاخ و برگ قوی تر شود نهال

شه آفتاب مملکتست و تو ماه نو