وان تلخ با حلاوت جان دارد اتصال

شاگرد کاوستادش سیلی زند به روی

خواهد معذبش که مهذب کند خصال

داروی تلخ را نخورد خسته جز به عنف

نشتر زند پزشک به قیفال دردمند

کز دفع خون مزاج گراید به اعتدال

آید به چشم من که مهی بیش نگذرد