می دو ساله به پیمانه ریخت مالامال

بیا و ساغر می کن ز باده مالامال

که ماه روزه به حسرت گذشت نالانال

بباید از غم و انده گریخت میلامیل

بنوش باده و نوشان به یاد رحمت حق

که فضل بار خدا شاملست در همه حال

به آب باده غبار دل از پیاله بشوی