که هست در دلت اندک ز روزه گرد ملال

بنوش باده و نوشان به یاد رحمت حق

که فضل بار خدا شاملست در همه حال

به آب باده غبار دل از پیاله بشوی

مرا ز عید خوش آمد که هست روزه حرام

نه بلکه خوشترم از آنکه هست بوسه حلال

کنون به بدرقه روزه باده باید خورد