بساط زهد و ریا را چنان بگستردم

بیا و بشنو و عبرت بگیر ازین تمثال

ز من چو آهوی رم دیده پار وحشی بود

به زهد و زرق و ریا رام کردمش امسال

که هر که دید مرا خیره ماند از آن احوال

به جبهه داغ نهادم چو زاهد سالوس

به دست سبحه گرفتم چو واعظ محتال